മലയോ മാനം നോക്കി,
മുകിലോ മണ്ണിലേക്കും.
ഇളംകാറ്റിലൊഴുകിവന്നു
മുകിൽ മലയെ പുണർന്നു.
പ്രണയം നീർത്തുള്ളിയായി
മലയിലേക്കാഴ്ന്നിറങ്ങി.
ജീവന്റെ ഉൾത്തുടിപ്പുകൾ
പിറന്നൂ കുഞ്ഞുറവയായി.
ഒത്തുചേർന്ന നീർത്തുള്ളികൾ
മെല്ലെമെല്ലെ യാത്ര തുടങ്ങി.
കുന്നിറങ്ങി നീർച്ചോലയായി,
മലതൻ മാറിൽ പൂണൂലായി.
കരയോട് കഥ പറഞ്ഞു,
കാറ്റിനോട് കളിചിരിയും;
പാദസരം കിലുക്കിയോടി
താരുണ്യം നിറഞ്ഞൊഴുകി.
ജീവിതങ്ങൾക്കുയിരേകി
പ്രണയം തേടിയ യാത്രയിൽ.
അലയായാഴിയിൽ തീർന്നു
ആവിയായി മുകിലായിടാൻ
**********
മല മാനം നോക്കിയില്ല,
മുകിൽ നോട്ടം വന്യവും!
കൊടുങ്കാറ്റിൽ കുതിച്ചെത്തി
വരിഞ്ഞു മലയെ മുകിൽ.
ക്രൗര്യമോ പെരുമഴയായി
മലയിൽ ആഴ്ന്നിറങ്ങി.
മലയ്ക്കോ നീറ്റൽ, വേദന
നിലവിളിയായി പുറത്തേക്ക്!
സംഹാരതാണ്ഡവ പ്രയാണം
തകർത്തൂ തരുലതാദികൾ!
നിലവിളികൾ തൊണ്ടയിൽ,
നിസ്സഹായത തന്നിരുളിൽ!!
കൊലവിളിയിൽ മാനവും
കയ്യൂക്കിൽ ഭൂമിയും
വിറങ്ങലിക്കും കാഴ്ചകൾ!
നിശബ്ദരായി സാക്ഷികൾ!
ഒഴുകിയൊരപതാളമായി
ആഴിയിൽ മുങ്ങി നീറ്റലുകൾ.
മുകിലായി മാറീയിനിയും,
ജീവനേകുമോ, മൃത്യവോ?
**********
അനുരാഗം ഒഴുകുമൂഴിയിൽ
ഓളമിളകും പുഴകളായി.
പ്രളയ, മപതാളമായാൽ
പ്രണയമല്ലതു,പക മാത്രം!!
